ஆவியை அருளுமே சுவாமீ

எனக் காயுர் கொடுத்த வானத்தினரசே

நற்கனி தேடிவருங் காலனகள் ளல்லவோ

நானொரு கனியற்ற பாழ்மர மல்லவோ

முற்கனி முகங்காணா வெம்பயி ரல்லவோ

முழுநெஞ்சம் விளைவற்ற உவர்நில மல்லவோ

பாவிக்கு ஆவியின் கனியெனுஞ் சிநேகம்

பாம சந்தோஷம் நீடிய சாந்தம்

தேவ சமாதானம் நற்குணம் தயவு

திட விசுவாசம் சிறிதெனுமில்லை

தீபத்துக் கெண்ணெயைச் சீக்கிரம் ஊற்றும்

திரி யவியாமலே தீண்டியே யேற்றும்

பாவ அசூசங்கள் விலக்கியே மாற்றும்

பரிசுத்தவரந் தந்தென் குறைகளைத் தீரும்

Aaviyai Arulume Swaami

Enak Kaayur Kodutha Vaanaththinarase

Narkani Thedivarun Kaalanagal Lallavo

Naanoru Kaniyatra Paazhmara Mallavo

Murkani Mugangkaanaa Vempayir Allavo

Muzhu Nenjam Vilaivatra Uvarnila Mallavo

Paavikku Aaviyin Kaniyenum Snegam

Paama Santhosham Neediya Santham

Deva Samaadhaanam Narkunam Thayavu

Thida Visuvaasam Siridenum Illai

Theepaththuk Kenneyaich Seekiram Oottum

Thiri Yaviyaamaley Theendiyee Yetrum

Paava Asoochangkal Vilakkiye Maattrum

Parisuththavaranth Then Kuraigalai Theerum