எனிக்காய் கருதுந்நவன்

பாரங்கள் வகிக்குந்நவன்

என்னே கை விடாத்தவன்

என் ஏசு என் கூடே உண்டு

பரிக்ஷ என்றெ தெய்வம் அனுவதிச்சால்

பரிகாரம் எனிக்காய் கருதிட்டுண்டு

ஏந்தினென்னு சோதிக்கில்ல ஞான்

என்றெ நன்மக்காய் எந்நறியுந்நு ஞான்

எரி தீயில் வீணாலும்

அவிடே ஞான் ஏகனலல்லா

விழுந்நது தீயிலல்லா

என் இயேசுவின் கரங்களிலா

கோரமாம் சோதனயின்

ஆழங்கள் கடந்நிடும்போள்

நடத்துந்ந ஏசுவத்றே

ஞான் அவன் கரங்களிலா

தெய்வம் எனிக்கனுகூலம்

அது நந்நாய் அறியுந்நு ஞான்

தெய்வம் அனுகூலம் எங்கில்

ஆரெனிக்கு எதிராயிடும்

enikkaai karuthunnavan

paarangal vakikkunnavan

ennae kai vidaaththavan

en aesu en kootae unndu

pariksha ente theyvam anuvathichchaாl

parikaaram enikkaay karuthittunndu

aenthinennu sothikkilla njaan

ente nanmakkaay ennariyunnu njaan

eri theeyil veennaalum

avitae njaan aekanalallaa

vilunnathu theeyilallaa

en Yesuvin karangalilaa

koramaam sothanayin

aalangal kadannidumpol

nadaththunna aesuvathrae

njaan avan karangalilaa

theyvam enikkanukoolam

athu nannaay ariyunnu njaan

theyvam anukoolam engil

aarenikku ethiraayidum